|
IJzermonding
De breedte van de Ijzermonding is, bij benadering, als volgt:
- tussen de staketsels: ter hoogte van de havenlichten 135m.; halfweg
102 m.en ter hoogte van het loodswezengebouw 98m.
- in de havengeul, tussen de dukdalven, (d.i. het vaarwater) ter hoogte van het veer 68 m.,
ter hoogte van de voormalige zeemachtbasis 55m. en ter hoogte
van de kielkade 60m.
In de nabijheid van deze Ijzermonding zijn er het loodswezengebouw, de ooster- en westerstaketsels, de openbare veerdienst,
de kielkade en het kantoor van de reddingsdienst. Op de rechteroever is er ook het
natuurreservaat << de ijzermonding >>; dit bestaat uit de << slikke >>, die tweemaal per dag wordt overspoeld en een heel dicht
begroeide << schorre >> (met de lagere schorre, de hoge schorre en het vloedmerk), alles te zamen 16 ha heel
interessante fauna en flora. De schorren lopen enkel onder water bij springtij. Dit is ongeveer 1 keer per maand. Samen met het feit dat hier brakviaten (mengeling van zee- en zoetwater) stroomt, maakt dit stukje grond een fenomeen op het vlak van fauna en flora.
Op de linkerijzeroever op het einde van de Lombardsijdestraat werd op 5 september 1980 de
<< blauwvoet >> ingehuldigd; dit beeld van de bekende zeevogel, geplaatst op een steiger, is een
eikenhouten kunstwerk van de Oostduinkerkse beeldhouwer Fernand Vanderplancke; het is
een geschenk van de V.V.W., de Vlaamse Vereniging voor de Watersport, de blauwvoet is ongeveer 3m. hoog en weegt 900 kg.
|
