Het Duingebied

Ons duingebied, in 't begin van de vorige eeuw een machtig stuk ruw natuurschoon tussen strand en polder, werd stilaan als dusdanig opgedoekt om plaats te ruimen voor bebouwing en recreatie ten dienste van de toeristische sector.

Vooral sedert de vijftiger jaren, met de aanleg van de Franslaan in 1955 en de Elisalaan in 1965, kreeg alhier het stuk grondgebied tussen de Louiseweg, de Kinderlaan en de Albert I-laan de specifieke benaming << duingebied >> toegewezen. Dit gebied werd in 1928 verkocht door Henri Crombez aan n.v. Simli (société immobilière du Littoral) waarvan de hoofdzetel gelegen was te 55, Rue Marie-Thérèse te Bruxelles (alles ééntalig Frans) en Edmond Kamp fungeerde als één der bijzonderste beheerders ; er was hier ter plaatse een << bureau de vente >> in de << Avenue Artan >>. Deze maatschappij zorgde in 1955 voor de nodige omheining en beplanting, om naderhand over te gaan tot verkaveling en aanleg van wegen zodat alvast heel wat kooplustigen naar onze << Nieuport-Dunes >> werden aangetrokken. Een deel van dit gebied werd herschapen in een residentiële villawijk; het meest westelijke gedeelte echter nl. ongeveer 30 ha begrensd door de Kinderlaan, de Louisweg, de G. Rodenbach- en de Elisalaan, werd op het gewestplaan vastgelegd als N-gebied; deze duinstrook met grote wetenschappelijke waarde (speciale fauna en flora) werd bij Koninklijk Besluit dd 16/3/1978 gerangschikt als landschap. Dit overeenkomstig de bepalingen van het artikel 6 der wet van 7 augustus 1931 op het behoud van monumenten en landschappen, gewijzigd bij het decreet van 13 juli in 1972.