Mythe

Men moet heel vlug verwezen hebben naar verbanden met de "Tempeliers", want Kesteloot geeft enkele aanwijzingen waarop men zich meende te moeten steunen: afgoderij, wulpse dansen, koningenmoord ... Naar analogie met afbeeldingen uit de Buurkerk te Utrecht ziet Kesteloot er respektievelijk taferelen in uit het Oude Testament, zoals Daniël en Judith, episoden uit het leven van de H. Lodewijk en uit het verhaal van Jezus voor de Wetgeleerden... Hij drukt zijn spijt uit over het feit dat de tekst niet werd gekopiëerd op de banderollen, omdat dit wellicht uitsluitsel had kunnen geven. Die thesis van Kesteloot werd nog niet tegengesproken. Meer zelfs, op de "Kadasterbeschrijving" van 1313 is geen spoor van iets wat een tempel zou zijn geweest. Wel waren er huizen in eigendom. Het mysterieuze element heeft in de 19e eeuw, de romantische tijd, ook voor geschiedschrijving, een vruchtbare bodem gevonden bij de vaak aangehaalde auteurs zoals Meynne en Wybo. Beiden publiceerden in het Frans en hebben opgeld gemaakt tot op onze dagen. L. Cumps heeft in 1976 een verzameling aangelegd van alles wat geschreven en verteld wordt over de Tempeliers in Vlaanderen. Onder de rubriek Nieuwpoort vermeldt bij de gebruikelijke citaten, de legenden die door allerlei mensen zijn gefantaseerd tot en met de ernstige onderzoeken, mocht er dan toch iets van waar zijn. Onderaardse gangen zijn ook een geliefkoosd thema voor de streekgeschiedenis. Het wordt voortverteld, zodat het aantal aanhalingen bij sommigen de mening verstevigen. Op de kaart van het ministerie voor Openbare Werken leest men in 1868: "Tour des Tempeliers". Ook commandant Thys brengt in 1920 in zijn werk die naam op kaart.