Woonde sedert geboorte in de Langestraat 98 en vanaf 1 juni 1936 in de Kokstraat 7. Hij studeerde aan de lagere gemeenteschool en aan het St-Bernarduscollege. Hij was een belangrijk cultuurdrager voor Nieuwpoort.
Op 20-jarige leeftijd stichtte hij het letterkundige maandschrift "Nieuwe wegen". Hij schreef o.a. belangrijke bijdragen in "Ons Volk ontwaakt", "Vlaams Arbeid". Tijdens WO I werd hij redactiesecretaris van "De Belgische Standaard", wat later zou uitgroeien tot het dagblad De Standaard. Hij werkte mee aan verschillende buitenlandse bladen o.m. "Het Centrum", "Le Nord Maritime" "De stem des vaderlands". Als journalist was hij medewerker bij "De Standaard", "Biekorf", "Nieuw Vlaanderen" "het Volkse Front" en "Ons Volk Ontwaakt".
Jules Filliaert kwam in het interbellum in contact met alles wat met Nederlands/Vlaams te maken had. Het Davidsfonds draaide in die tijd rond hem.
Later verschenen "De laatste Vlaamse yslandvaarders" (1938), "De dood van Nieuwpoort" en "De Compagnie van Visvaart"(1727-1737).
Verder "de Beiaard van Nieuwpoort" en "Tyl's oog op de puinhoop".
Zijn laatste werk was "Deken de Bo" (1947).
Ken je de Jules Filiaertweg (fiets- en wandelweg) die de Canadalaan en de Albert I-laan met elkaar verbindt en onderweg de Stationsstraat kruist? Zijn zoon en kleinzoon waren feliaalhouder van het plaatselijke bankkantoor van het "gemeentekrediet" nu gekend als "Dexiabank"
